در یکصد و هفتاد و ششمین جلسه کمیسیون کشاورزی، امنیت غذایی، آب و منابع طبیعی شورای عالی علوم، تحقیقات و فناوری، نقش استاندارد در تأمین امنیت غذایی، ارتقای کیفیت محصولات کشاورزی، ایجاد ارزش افزوده اقتصادی و بهبود کیفیت زندگی مردم مورد بررسی و تأکید قرار گرفت.
به گزارش روابط عمومی دبیرخانه شورای عالی عتف، یکصد و
هفتاد و ششمین جلسهی کمیسیون کشاورزی، امنیت غذایی، آب، و منابع طبیعی برگزار
شد. در این جلسه گزارش جامعی از سوی پژوهشگاه استاندارد در خصوص فعالیتها
و دستاوردهای این پژوهشگاه در حوزه کشاورزی و صنایع غذایی توسط جناب دکتر جوانمرد
داخلی رئیس پژوهشگاه استاندارد ارائه شد.
در این گزارش، اقدامات پژوهشگاه استاندارد در زمینه تدوین و بازنگری
استانداردهای ملی و بینالمللی، توسعه آزمایشگاههای تخصصی، کنترل کیفیت و ایمنی
مواد غذایی، شناسایی آلایندهها، باقیمانده آفتکشها و اصالتسنجی محصولات
کشاورزی تشریح گردید. همچنین نقش این پژوهشگاه در ارتقای کیفیت تولید، افزایش
رقابتپذیری محصولات کشاورزی و تسهیل صادرات محصولات استاندارد مورد تأکید قرار
گرفت.
اعضای کمیسیون کشاورزی پس از استماع گزارش، نظرات و دیدگاههای تخصصی
خود را ارائه کردند و با تأکید بر اهمیت جایگاه پژوهشگاه استاندارد در نظام
حکمرانی کیفیت کشور، تصریح نمودند که نقش این پژوهشگاه نباید با وظایف سایر دستگاههای
اجرایی موازی باشد. اعضا بر ضرورت پرهیز
از موازیکاری، تقویت همکاری بینبخشی و ایجاد همافزایی نهادی در حوزه کشاورزی و
استانداردسازی تأکید کردند.
در انتهای جلسه، دکتر گلمحمدی، رئیس کمیسیون کشاورزی و سازمان تات با
اشاره به اهمیت جایگاه استاندارد در زنجیره تولید تا مصرف، بر ضرورت فرهنگسازی
استاندارد از مقاطع آموزشی و مدارس تأکید کرد و گفت:
"شناخت نماد
استاندارد و مفهوم کیفیت و ایمنی غذا باید از سنین پایه در جامعه نهادینه شود"
وی همچنین با انتقاد از وجود برخی موازیکاریها در قوانین و عملکرد
دستگاهها، خواستار افزایش همکاریهای بینبخشی و همافزایی نهادی در حوزه کشاورزی
و استانداردسازی شد.
رئیس کمیسیون کشاورزی با بیان اینکه پژوهش زمانی اثربخش است که نتایج
آن در زندگی مردم قابل مشاهده باشد، تصریح کرد:
"لازم است پیامدها و نتایج اقدامات پژوهشگاه استاندارد بهطور شفاف
نشان دهد که این پژوهشها چگونه به ارتقای سلامت، امنیت غذایی و کیفیت زندگی مردم
منجر میشود".
دکتر گلمحمدی در پایان، تبدیل پژوهش به ارزش افزوده اقتصادی را یکی
از محورهای کلیدی دانست و بر توسعه تجاریسازی، ارتباط مؤثر با صنعت، حمایت از
شرکتهای دانشبنیان و حرکت به سمت اقتصاد دانشبنیان در بخش کشاورزی تأکید نمود.